CHAPTER 1

“Great job boys! VIXEN is a big hit here in America!” Bati ng kanilang manager na si Jeff. Galing sila sa Gramercy Theater upang isagawa ang huli nilang concert sa tour na iyon. Tatlong buwan na walang masyadong pahinga at walang tigil na rehearsal – sino ba naman ang hindi mapapagod doon? But seeing their fans happy because of them, all of their hardships are worth it. Nagsigawan silang lahat at tinapik ang balikat ng isa’t isa for a job well done.

Ang VIXEN ay isang banda na binubuo ng five gorgeous young men. Bawat isa ay may natatanging talento at husay sa pagtugtog. Marami ang nagtataka kung bakit at paano sila nagkasama sama at naging mabuting magkakaibigan samatalang magkakaiba sila ng ugali.

Vincent, Ian, Xavier, Esteban, at Nate – iyan ang VIXEN. Galing ang pangalan ng kanilang banda sa in-arrange na mga unang letra ng kanilang pangalan.

Nakisama naman sa kasiyahan nag kanilang manager. “And for that, I’ll be giving you guys a one-month vacation! You like it?”

“Hay sa wakas! Mamamatay na ako sa pagod eh!” Wika ni Xavier. “Here I come Boracay!” Binatukan siya ng kaibigang si Ian.

“Pare, wag mo namang sayangin ang bakasyon mo sa mga girls! Mapapagod ka lalo nyan!” Nag-high five pa ang dalawa.

Napailing si Nate sa inasal ng dalawa. “Basta ako, doon muna ako sa rest house ko. Nami-miss ko na yun.”

“Ows?” Hirit ni Esteban. “Baka naman si Cath ang nami-miss mo?” Sabay sundot nito sa tagiliran ni Nate. Umiwas ito ito ngunit abot tainga naman ang ngiti.

Napansin ni Ian ang pananahimik ni Vincent. “Ikaw Vincent? Anong plano mo?”

Napabuntong hininga siya habang tinititigan ang hawak na litrato. “Hahanapin ko siya.” May nakapagbalita sa kanya na sa Laguna raw ito namamalagi sa kasalukuyan. Gusto niyang hanapin ito at kausapin. Nag-aalala siya dahil dalawang buwan na ang nakalipas simula noong huli silang nagka-usap.

Matipid na ngumiti si Ian. Maya-maya ay lumapit narin sa kanila ang ibang mga kasamahan na napansin ang kanilang pagsasarili. Inalo siya ni Xavier. “Mahahanap mo rin siya.”

***

Masayang nag-iimpake si Vincent nang may kumatok sa pinto niya. Inilabas niyon si Esteban. Prenteng humiga ito sa kama niya at saka siya pinanood nitong mag-impake.

“Pare, hindi ako T.V.” biro si Vincent. “Ano ba kailangan mo?” Nakita niyang tinutulungan siya nitong magtiklop ng mga damit. Natawa nalang si Vincent sa inaakto ng kaibigan.

“Eh.. kasi Vincent..” simula nito.

“Pag ganyan ka alam kong may kailangan ka. Ano ba ‘yon?”

“P-Pahiram naman nung perfume mo. Gusto kasi ng girlfriend ko yung amoy ng perfume mo eh.” Hiniram ni Esteban ang perfume niya dati noong huling beses itong makipag-date. Limited edition ang pabango na iyon at sobrang mahal. Nagkataong naubos ang paborito nitong pabango kaya pinahiram niya ito. “Babayaran nalang kita! Or.. I’ll do anything you want! Please? Type na type ko yung chikibebz na ‘to eh.”

Tinitigan niya ito ng matagal at pinag-isipan ng mabuti ang gagawin. Sa huli ay pinagbigyan na niya ang kaibigan. Kinuha niya ang perfume sa kanyang drawer at inabot ito dito. Todo ngiti naman ito nang kinuha ito mula sa kanya at saka hinawakan ito na para bang isa itong napakasagradong bagay. “You owe me pare.”

Tinaggal nito ang takip ng perfume at saka ito inamoy. Nakangiting aso ito habang nakapikit. “Ah… Ang bango talaga! Thank you ‘bro!”

“Oo na Santino. Basta you owe me.” sabi niya.

“Opo father!” At saka ito kumaripas ng takbo palabas. Sumunod na rin siya dito nang matapos siyang mag-impake. Sa isang linggo pa dapat ang alis niya kasama sina sila ngunit nasasabik na siyang makabalik ng Pilipinas. Gusto na niyang makita at maka-usap ang taong iyon. Pakalabas niya ay nakita niyang naghihintay ang mga ka-banda niya sa tapat ng kwarto niya.

“Goodluck Vincent.” pahayag ni Xavier. Tumango naman ang mga iba tanda ng pagsang-ayon. Ang mga ito na ang nagbuhat ng kanyang dalawang maleta at personal electric guitar. Pagkatapak palang sa airport ay makikita mo sa kanilang mga mata ang pagmamahal sa kaibigan at awang nararamdaman para dito. Hindi naman kasi makatarungan ang nangyari.

Pagtapak pa lamang sa loob ng eroplano ay napalingon na agad ang mga tao sa kanyang direksyon. Halos lahat ng mga ito ay nakilala siya at lumapit upang magpa-picture at magpa-autograph. Nahinto na lamang ang mga ito ng sitahin sila ng flight stewardess – na mukhang nagpipigil lang na makigulo – sapagkat lilipad na ang eroplano. Napansin pa niya na effort nitong makipag-flirt sa kanya tuwing lalapitan siya nito. Matatalim na tingin naman ang natatanggap nito mula sa mga babae. Napailing na lamang siya at nagpahinga.

***

“Maria Kristine Maximino!” Sigaw ng kanyang ina na si Aling Doray. “Gumising ka na at singilin mo sina Bentong ng upa!”

Magkasalubong ang kilay na iminulat ni Mookie ang mga mata habang kamot-kamot ang batok. Tumayo siya mula sa pagkakahiga at saka lumabas ng kwarto nang bagsak ang mga balikat. Sinira kasi ng inay niya ang kanyang napakagandang panaginip.

Hay naku, kung kailan naman hahalikan na ‘ko ni Fafa Vincent! Si inay talaga, wrong timing! Reklamo niya sa isip niya.

Pagkadating sa kusina ay kaagad siyang humila ng upuan, idinukdok ang mukha sa mesa at muling pumikit upang ipagpatuloy ang naudlot na panaginip. Nang nakita siya ng kanyang ina na muling natutulog ay kumuha ito ng kutsara at ibinato ito sa kanya.

“Aray!” Sabi ni Mookie. “Nay naman eh.”

“Ano?” Hamon ni Aling Doray. “Hala, tumayo ka na diyan at singilin mo iyong si Bentong dahil tatlong buwan nang hindi nagbabayad ng renta. Kung ayaw magbayad eh alam mo na ang gagawin mo.”

“Opo…” Pumayag nalang siya bago pa siya nito batuhin muli ng kung anong madampot nito. Naghilamos muna siya at nagmumog bago lumabas ng bahay. Paglabas niya ay sinamyo niya ang amoy ng kapaligiran at nag-inat. Para bang nakapagbigay ito sa kanya ng lakas. Tinungo na niya ang isa sa mga apartment nila kung saan namamalagi si Bentong.

Magkatabi lang ang kanilang bahay at mga apartment nila. At nagkataong katabing-katabi nila ang apartment ni Bentong dahil ito ang una. Ang bakuran lamang nila sa gilid ang nagsisilbing harang mula sa hanay ng kanilang mga apartment.

Nagtaka siya nang walang sumasagot sa pagkatok niya. Nilakasan pa niya ang katok hanggang na parang gigibain na niya ang pinto. “Hoy Bentong! Lumabas ka dyan! Wawarakin ko ang pinto ‘pag hindi ka lumabas! Bentong! Huy! May tao ba?” Magkakasunod niyang sabi.

“Walang tao dito!” Narinig niyang sabi ng isang maliit na boses. Alam niyang kay Bentong iyon.

Nagsimula na siyang mainis. Kinuha niya ang kopya ng susi ng apartment nito sa kanilang bahay at saka ito binalikan. Binuksan niya ang pinto nito at nakita niya si Bentong na nakakapit sa dingding. Balot ng kaba ang mukha nito.

“M-Mookie.. kasi.. pasensya ka na pero wala pa akong pambayad eh.” Nag-peace sign pa ito sa kanya.

“Tatlong buwan na yung utang mo noh! Kung wala kang pambayad eh lumayas ka na rito! Ang aga-aga sinisira mo na ang mood ko!” sabi niya dito. Pati ang panaginip ko naudlot dahil sayo!

Araw araw na amoy alak ito kaya nakasisigurado siya na inubos nito ang pera sa alak kaya naman hindi na niya ito mapagbibigyan. Sinabihan na niya itong mag-impake noong nakaraang linggo kung hindi ito makapagbabayad at maghanap ng ibang apartment na mapagtitirhan ngunit sadyang makulit ito. Pumasok siya sa loob ng kwarto nito at saka inihagis ang mga damit nito sa bintana. Nagkumpulan na ang mga tsismosa sa labas ng apartment. Laging nangyayari ito kapag may pinapalayas si Mookie. Ika nga nila ay, “Humahataw na naman si Mookie the Evictor.”

Pagka-alis ni Bentong ay bumalik na siya ng bahay. Habang nasa daan ay nararamdaman niya ang mapanghusgang titig sa kanya ng mga taong nakasaksi sa kaguluhan. Sumimanot siya. Ayaw naman talaga niyang gawin yun pero iyon talaga ang trabahong inatas sa kanya ng ina sa kanilang apartment.

Pagdating sa bahay ay kumuha siya ng bond paper at itim na marker. Isinulat niya sa papel ang, “APARTMENT FOR RENT” at iba pang mga detalye katulad ng kanilang contact number. Tatlo ang kanyang ginawa at saka idinikit iyon sa mga poste. Bumalik siya sa apartment dala dala ang walis tambo, mop, at basahan saka nagsimulang maglinis upang maihanda sa susunod na tutuloy doon.

Fully-furnished ang kanilang apartment kaya naman damit lang ang kailangang dalhin ng manunuluyan doon. Katulad iyon ng disenyo ng kanilang bahay ngunit mas malaki ang kanila dahil mas marami ang kwarto, may garahe at may garden. Ang mga apartment nila ay may dalawang kwarto at isang banyo. Airconditioned ang isa sa mga kwarto. Maliit lamang iyon pero komportableng tirahan.

Pagkalipas ng dalawang oras ay natapos na siyang maglinis. Nakaramdam siya ng matinding gutom. Naalala niyang hindi pa pala siya kumakain. Bumalik na siya sa bahay kasama ang mga gamit at saka kumain, naligo, at nagpahinga.

Tanghali na nang magising siya. Pagkasilip niya sa bintana ay nakita niya ang maraming tao na nakapalibot sa apartment na kani-kanina lamang ay pinamamalagian ni Bentong. Nakita niya ang kanyang ina na kapapasok lamang sa kanilang bahay kaya’t pinuntahan niya ito at tinanong. Nagulat si Mookie nang lapitan niya ito. Nakangiti ang kaniyang ina. Isang malaking himala. Magugunaw na ba ang mundo? O hindi!

“Nay! Ano pong meron doon sa Apartment one?” Tanong niya after recovering from shock. Halatang nagulat si Aling Doray nang bigla siyang lapitan ni Mookie. Hindi naman nawala ang ngiti nito sa mga labi.

“Ay naku anak! Iyong bagong lipat sa apartment kasi,” tumawa ito nang makita ang pagtataka sa mukha ng anak. “Habang natutulog ka kasi dumating iyong bagong boarder natin. Ang sabi uupa daw siya diyan ng isang buwan, eh hindi ako pumayag dahil ang patakaran natin ay two months advance at one month deposit. Hayun, binayaran niya pero isang buwan lang siya! Tapos sinobrahan pa iyong bigay!” Tuwang tuwang kwento ng kanyang ina.

Wow, ang yaman! Pero nagtaka parin si Mookie. Kakaiba naman ang boader na iyon. “Eh bakit po ang daming tao na nakapaligid sa tapat?”

“Eh panu ba naman, kay gwapo ng binatang iyon!” Kilig na sambit ni Aling Doray. “Ay alam mo anak, kahawig niya yung nandoon sa ano ba yun. Yung kinalolokohan mong banda.. Bleaching ba yun? Kahawig talaga nung isa doon,” litong sabi nito.

Napabuntong hinininga si Mookie. “Nay, VIXEN ho,” diin niya. Kumunot naman ang noo. “At Nay, imposibleng magkaroon sila ng kahawig sa sobrang kagwapuhan nila. Lalo na si Vincent my fafa!” Pahabol niya.

“Kurutin kaya kita sa singit?” banta ni Aling Doray. Tumungo ito sa kusina at sumandok ng isang malaking mangkok ng bagong lutong paradusdos. “Heto, ibigay mo doon kay… ano nga bang ngalan nun? Basta, iabot mo doon sa bagong salta.”

Wala siyang nagawa kundi ang sundin ito. Mabigat ang mga paa niyang tinungo ang apartment. Pinalayas niya ang kumpol ng tao sa tapat noon at saka kumatok. Wala siyang narinig na sagot kaya nangahas na siyang pumasok. Ibinaba niya ang pagkaing dala sa malapit na table. Paalis na siya nang may tumawag sa kanya. Medyo pamilyar sa kanya ang baritonong boses na iyon kaya agad siyang napalingon.

In front of her stood the guy she’d been dreaming about, the one and only Vincent Arellano with a bonus. He’s half-naked. Nakapantalon lang ito na low waist pa. Matalim ang titig nito sa kanya.

Her jaw dropped and her eyes widened. Kung hawak pa niya ang mangkok ay paniguradong nabitawan niya iyon. Dahil sa gulat at tuwang naramdaman ay napatili siya ng ubod lakas.

“Oh my gosh! Vincent!” Patuloy ang kanyang tili habang nakapako na ata siya sa kinatatayuan habang tinititigan niya ang shirtless body nito. Oh my.. Lord naman eh, walang ganyanan! O tukso, layuan mo ako! Wag kang lalapit fafa Vincent, nangangagat ako! Ang gwapo pala niya sa personal. Kakagigil!

Mukhang hindi siya dininig ng langit dahil next thing she knew, nasa harap na niya ito at tinakpan ang kanyang bibig. Ini-lock nito ang pinto at inupo siya sa sofa. “Shut up, woman! What the hell are you doing in my apartment?”

Nang tanggalin nito ang kamay na pinantakip sa bibig niya ay muli siyang tumili. He cupped her face and kissed her. Nanlaki ang kanyang mga mata at nag-shut down ang kanyang utak dahil wala na siyang naisip nang dumampi ang labi nito sa labi niya.

His lips were warm, and it felt good. Hindi namalayan ni Mookie na tumutugon na pala siya sa mga halik nito. Nabalik na lamang siya sa realidad nang tumama ang ulo niya sa maliit na mesa sa gilid ng sofa. Nakahiga na pala sila sa sofa. Agad niya itong tinulak at binigyan ng isang malutong na sampal.

“Hoy Mr.Arellano, w-what do you think you’re doing?!” mabagsik niyang tanong. Namumula ang buong mukha niya pati na tenga hindi lang dahil sa hiya, kung hindi dahil na rin sa galit. How dare he!

Halatang nagulat si Vincent sa inasal niya. “A kiss is the best thing to shut a girl up. Ano pa bang gusto mo? Autograph? Picture? One night stand? Geez, fan girls these days.. hindi makuntento. Don’t you know it’s very hard to please you?” sentimyento nito bago siya tinalikuran.

Lalong tumindi ang nararamdaman ni Mookie. Nawala na ang pagkapahiya at napalitan ito ng inis. What a jerk! She hates this man. She loathes him! Kahit na super fan siya nito ay may mga prinsipyo pa rin siya bilang babae. Sinira nito ang pinapangarap niyang first kiss – kahit pa na ito ang pinagpapantasyahan nya kanina!

Hinarap niya ito and slapped him with greater force. Habol hiya ang hininga dahil sa galit. Tumayo siya at naglakas palabas. Huminto siya sa pinto at nilingon ito. “Ayoko na sayo! Jerk!”

Pagkalabas ni Mookie ay pabalag na isinara nito ang pinto. Masakit man ang sampal na natamo ay hindi maiwasan ni Vincent ang mapangiti. Naaliw siya sa babaeng iyon dahil sa unang pagkakataon ay naranasan ni Vincent na masampal ng iisang babae ng dalawang beses sa loob ng isang araw.

<<<PREVIOUS ************************************************ NEXT>>>

Advertisements